Βελονισμός στην αντιμετώπιση του Ιλίγγου-Ζάλης

ΠΩΣ ΒΟΗΘΑ Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΙΛΙΓΓΟΥ-ΖΑΛΗΣ;

Ο βελονισμός έχει χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση οξέων ασθενειών, όπως ο πόνος, η ζάλη και ο ίλιγγος στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική (TCM) για πάνω από 5 χιλιάδες χρόνια.

Θεωρείται ως η καλύτερη θεραπεία με μόνιμα αποτελέσματα για τον ίλιγγο και την ζάλη.

Ο ίλιγγος είναι ένας συγκεκριμένος τύπος ζάλης που αναφέρεται σε μια αίσθηση περιστροφής, σαν να κινείται το δωμάτιο γύρω από τον ασθενή ή ο ίδος να κινείται γυρω από τον εαυτό του. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνετε ότι γέρνει προς τη μία πλευρά ή ότι ετοιμάζετε να πέσει.

Οι αναφορές και οι έρευνες δείχνουν ότι ο βελονισμός είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία για τον ίλιγγο. Οι βιοχημικές αλλαγές που προκύπτουν με τις θεραπείς βελονισμού τείνουν να επηρεάζουν τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς του σώματος, προάγοντας έτσι τη σωματική και συναισθηματική ευεξία. 

Η διέγερση ορισμένων σημείων βελονισμού έχει αποδειχθεί ότι:

• -επηρεάζει περιοχές του εγκεφάλου που είναι γνωστό ότι μειώνουν την ευαισθησία στον πόνο και το στρες.
• -επιδρά στο λαβυρινθικό αιθουσαίο σύστημα και -διεγείρει το νευρικό σύστημα προκαλώντας εκκένωση των αγγελιοφόρων νευροχημικών μορίων.
• -αυξάνει την ταχύτητα ροής του αίματος εντός της βασικής σπονδυλικής αρτηρίας, βελτιώνοντας έτσι τον αυχενικό ίλιγγο.
• -αυξάνει τα επίπεδα ενδορφινών και νευροπεπτιδίων, τα οποία καταπολεμούν των αρνητικών συναισθηματικών καταστάσεων.

Η επιστήμη έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, ήδη από την πρώτη συνεδρία βελονισμού, οι ασθενείς αναφέρουν σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων τους και με την πάροδο των θεραπειών η βελτίωση γίνεται όλο και πιο αισθητή και πιο μόνιμη.

Τι είναι ο κορωνοϊός;

 

Ο κορωνοϊός είναι μια οικογένεια ιών που είναι κοινά σε ανθρώπους και ζώα. Μπορούν να προκαλέσουν μια ποικιλία ασθενειών, που κυμαίνονται από το κοινό κρυολόγημα έως τη σοβαρή πνευμονία.

Οι κορωνοϊοί μεταδίδονται από άτομο σε άτομο μέσω σταγονιδίων που απελευθερώνονται όταν άτομα που έχουν μολυνθεί βήξει ή φτάρνιστεί. Αυτά τα μολυσμένα σταγονίδια μπορούν να προσγειωθούν σε κοντινούς ανθρώπους, οι οποίοι στη συνέχεια μπορούν να μολυνθούν εάν ο ιός εισέλθει στο σώμα τους μέσω των ματιών, της μύτης ή του στόματος.

Έτσι, ο COVID-19 μεταδίδεται όταν έρθει κανείς σε στενή επαφή με ένα μολυσμένο άτομο που βήχει και φτερνίζεται, λέει ο Steven Gordon, MD, Πρόεδρος του Τμήματος Λοιμωδών Νόσων. 

Γι 'αυτό το CDC συνιστά να φοράτε δημόσια μάσκα προσώπου με πανί για να αποτρέψετε την εξάπλωση. 

Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν δύο έως 14 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό και είναι αυτά που θα περίμενε κανείς από μια τυπική λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού:

• Πυρετός ή ρίγη.
• Βήχας.
• Δύσπνοια ή δυσκολία στην αναπνοή.
• Πόνοι στους μυς ή στο σώμα.
• Πονοκέφαλο.
• Νέα απώλεια γεύσης ή μυρωδιάς.
• Πονόλαιμος.
• Συμφόρηση ή καταρροή.
• Ναυτία ή έμετος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που προσβάλλονται από τον ιό θα έχουν ήπια συμπτώματα και μπορούν να αναρρώσουν μόνοι τους στο σπίτι. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρή ασθένεια, όπως:

• Όσοι έχουν καρδιακή νόσο, 
• πνευμονική νόσο ή 
• εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρές λοιμώξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πνευμονία και δυσκολία στην αναπνοή.
• Οι Αφρικανοί Αμερικανοί είναι πιο πιθανό να αποκτήσουν και να πεθάνουν από επιπλοκές του ιού COVID-19, επειδή υποφέρουν από υψηλότερα ποσοστά χρόνιων ιατρικών παθήσεων όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία, η υψηλή αρτηριακή πίεση, οι καρδιακές και νεφροπάθειες και το άσθμα.

Τα παιδιά έχουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά των ενηλίκων, αλλά συνήθως η ασθένειά τους είναι ήπια.

Κρυολόγημα στα παιδιά και βρέφη. ΕΥΙΑΣΙΣ

Μη νιώθετε ενοχές αν το μωρό σας κρυώσει. Μερικές φορές ό,τι και να κάνετε, το μωρό σας θα κρυώσει, ειδικά τους πρώτους μήνες της ζωής του και αν έρχεται σε επαφή και με άλλα παιδιά. Κάθε φορά που το μωρό σας κρυώνει, τα ανοσοποιητικό του σύστημα θωρακίζεται εναντία στους ιούς που υπάρχουν γύρω μας.

Κανένα φάρμακο δεν θα διώξει πιο γρήγορα τον ιό, αλλά μπορείτε να βοηθήσετε τo μωρό σας να νιώσει καλύτερα και να μη χειροτερέψει με το πίνει πολλά υγρά και να ξεκουράζεται πολύ. Για παιδιά κάτω των έξι μηνών αυτό σημαίνει μητρικό γάλα

Kρύωμα σε παιδιά και βρέφη

Μη νιώθετε ενοχές αν το μωρό σας κρυώσει. Μερικές φορές ό,τι και να κάνετε, το μωρό σας θα κρυώσει, ειδικά τους πρώτους μήνες της ζωής του και αν έρχεται σε επαφή και με άλλα παιδιά. Κάθε φορά που το μωρό σας κρυώνει, τα ανοσοποιητικό του σύστημα θωρακίζεται εναντία στους ιούς που υπάρχουν γύρω μας. Κανένα φάρμακο δεν θα διώξει πιο γρήγορα τον ιό, αλλά μπορείτε να βοηθήσετε τo μωρό σας να νιώσει καλύτερα και να μη χειροτερέψει με το πίνει πολλά υγρά και να ξεκουράζεται πολύ. Για παιδιά κάτω των έξι μηνών αυτό σημαίνει μητρικό γάλα.

Ιγμορίτιδα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζεται. ΕΥίασις

Η ρινοκολπίτιδα είναι φλεγμονή της μύτης και των παραρρινίων κόλπων

Εμβοές Βουητό Υπερακουσία Ακουστική υπερευαισθησία. ΕΥΙΑΣΙΣ

Αφθώδης Στοματίτιδα

Υποτροπιάζουσα Αφθώδης Στοματίτιδα

Η αφθώδης υποτροπιάζουσα στοματίτιδα αναφέρεται στην υποτροπιάζουσα εμφάνιση ελκωτικών βλαβών του στόματος και είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πιστεύεται ότι προσβάλλει το γενικό πληθυσμό σε ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ 2-66% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες γενετικοί και περιβαλλοντικοί, που ευνοούν την ανάπτυξη αυτής της κατάστασης:

• ανοσολογικές και ορμονικές διαταραχές
• αλλεργίες
• στρες
• κληρονομικότητα
• μικροβιακές μολύνσεις
• τραύμα
• διακοπή του καπνίσματος
• έλλειψη ορισμένων βιταμινών ιατροφικών στοιχείων (Β6, η Β12, το φυλλικό οξύ και ο σίδηρο)
• λήψη ορισμένων φαρμάκων (στεροειδών, αντιφλεγμονωδών)

Επίσης, η συνύπαρξη ορισμένων γενικών παθήσεων όπως :

• κοιλιοκάκη, 
• το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Bechet, 
• η κυκλική ουδετεροπενία, 
• η νόσος του Crohn και η 
• λοίμωξη από τον HIV μπορούν να οδηγήσουν στην πρόκληση υποτροπιάζουσας αφθώδους στοματίτιδα

Κλινική εικόνα:

Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν μικρές κοινές άφθες οι οποίες επουλώνονται μέσα σε 10-14 ημέρες χωρίς να καταλείπουν ουλή. Οι αφθώδεις αυτές βλάβες αναπτύσσονται συνηθέστερα στο βλεννογόνο των χειλέων, της παρειάς και στην κάτω επιφάνεια της γλώσσας. Το μέγεθος των ελκώσεων ποικίλει.

Θεραπεία:

Συνήθως δεν απαιτείται κάποια θεραπεία ή εφαρμόζεται περιστασιακά κάποια τοπική αγωγή, η οποία συνίσταται κυρίως σε σκευάσματα κορτικοστεροειδών με τη μορφή αλοιφής, γέλης, σταγόνων ή στοματικού διαλύματος μόνα τους ή και σε συνδυασμό με αντιμικροβιακά.

Ανακούφιση από τα συμπτώματα και γρηγορότερη επούλωση της αφθώδους ουλοστοματίτιδας μπορεί να προσφέρει σε ικανοποιητικό βάθμο η τοπική χρήση του LaserNeedle-LLLT.

Δίχως πόνο, στα πλαίσια της θεραπείας με laser χαμηλής ενεργειακής στάθμης (LLLT) επιτυγχάνεται ίαση της βλάβης.

Σε σοβαρές περιπτώσεις συχνών και επώδυνων υποτροπών μπορεί να κριθεί απαραίτητη η συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών ή άλλων θεραπευτικών ουσιών, ενώ η προσπάθεια διερεύνησης και αναγνώρισης πιθανής υποκείμενης νόσου (π.χ του γαστρεντερικού συστήματος) είναι υψίστης σημασίας.

Οδηγίες:

• Αποφυγή αλμυρών φαγητών και φαγητά με μπαχαρικά ή ξινούς χυμούς (πχ πορτοκαλάδα) τα οποία ερεθίζουν τα έλκη και πονούν.

• Να χρησιμοποιούνται μαλακές οδοντόβουρτσες.
• Αποφυγή τροφών που προκαλούν αλλεργική αντίδραση (ξηροί καρποί, κανέλλα, σοκολάτα).

Αυτόλογη Μεσοθεραπεία Προσώπου

Η αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου PRP είναι μία επαναστατική νέα τεχνολογία που χρησιμοποιεί αυτόλογο εμπλουτισμένο πλάσμα για την αναγέννηση της επιδερμίδας.

Θεωρείται η πλέον βιοσυµβατή θεραπεία, δεδομένου ότι αντί για εξωγενή στοιχεία αξιοποιεί αυτόλογα συστατικά του πλάσματος & αυξητικούς παράγοντες των αιμοπεταλίων από το αίμα του ασθενούς, που διεγείρουν τους φυσικούς μηχανισμούς ανάπλασης.

Επιπλέον, διαρκεί έως ένα χρόνο περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη παραδοσιακή μεσοθεραπεία, χάρη στην αυτόλογή της δράση.

Αποτελεί την ιδανική αντιγηραντική τεχνική που βοηθάει να διατηρούμε ένα υγιές και αστραφτερό δέρμα προλαμβάνοντας τις φθορές.

Συγκεκριμένα:
Προωθεί την αναπαραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης και αυξάνει τον μεταβολισμό των κυττάρων με αποτέλεσμα να:

• Προλαμβάνει και καταπολεμά τις ρυτίδες.
• Ενυδατώνει δραστικά.
• Χαρίζει λαμπερό και ελαστικό δέρμα.
• Μειώνει αισθητά την υπερµελάγχρωση.
• Βελτιώνει την όψη του δέρματος.
• Αντιμετωπίζει τη δερματική χαλάρωση

Με την αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου, η επιδερμίδα οξυγονώνεται προσδίδοντας ένα χρώμα υγείας και παιδικότητας, ενώ με την συνεχή παραγωγή κολλαγόνου οι ρυτίδες και οι ατέλειες θα απαλύνουν αρμονικά μέρα με την ημέρα, έως ότου εξαλειφθούν.
Η βελτίωση είναι αισθητή και εμφανίζεται σταδιακά και διακριτικά καθώς η υγεία του δέρματος σας ενισχύεται με έναν πολύ φυσικό και όμορφο τρόπο, χωρίς να προκαλεί μία ξαφνική και έντονη αλλαγή.
Στο ιατρικό μας κέντρο, η εφαρμογή της αυτόλογης μεσοθεραπείας γίνετε αποκλειστικά και μόνο από γιατρούς.

ΕΥίασις Κηφισιά. www.ent.gr
Τηλ. για ραντεβού
210 8011726

Πόνος στα αυτιά στην Απογείωση-Προσγείωση

Πόνος στα αυτιά λόγω αλλαγών της ατμοσφαιρικής πίεσης:

Παρουσιάζεται κυρίως κατά την προσγείωση ή την απογείωση του αεροπλάνου. Το τύμπανο του αυτιού και η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ευαίσθητα στις αλλαγές της ατμοσφαιρικής πίεσης και στην υψομετρική διαφορά. Όταν οι πιέσεις του αέρα στο εξωτερικό αυτί δεν είναι ίσες νιώθουμε πόνο, που μπορεί να συνοδεύεται από ζάλη. Στο αεροπλάνο υπάρχει σύστημα για την εξίσωση των πιέσεων, όμως στην γρήγορη προσγείωση και απογείωση μπορεί να νιώσουμε πόνο ιδίως όταν είμαστε κρυωμένοι και η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι κλειστή και δεν μπορεί να γίνει εξίσωση των πιέσεων.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

• Όταν είμαστε κρυωμένοι και πρόκειται να ταξιδέψουμε χρησιμοποιούμε αποσυμφορητικό για τη μύτη μισή ώρα πριν την απογείωση 
• Ανοίγουμε την ευσταχιανή σάλπιγγα με το χασμουρητό 
• Δεν κοιμόμαστε κατά την προσγείωση και απογείωση, για να καταπίνουμε συχνά και να κάνουμε εξίσωση των πιέσεων. Συνήθως οι αεροσυνοδοί ξυπνάνε τους κοιμισμένους αεροταξιδιώτες, πριν από την προσγείωση. 
• Κατά την προσγείωση και την απογείωση, τρώμε μια καραμέλα ή μασάμε μια τσίχλα για να καταπίνουμε καλύτερα. 

Εάν αισθανθούμε έντονο πόνο, βουητό ή αλλαγή της ακοής που συνεχίζεται μερικές ώρες μετά την πτήση να επισκεφθούμε τον Ωτορινολαρυυγγολόγο.

Βράγχος φωνής

Βράγχος φωνής/Βραχνή φωνή

Το βράγχος φωνής είναι ένας γενικός όρος ο οποίος περιγράφει ανώμαλη αλλαγή της φωνής. Μπορεί να ακούγεται τεταμένη ή μπορεί να υπάρχουν αλλαγές στην ένταση της ή στον τόνο της. Οι αλλαγές στον ήχο συμβαίνουν κυρίως σε διαταραχές των φωνητικών χορδών. Όταν ανασαίνουμε οι φωνητικές χορδές παραμένουν σε απόσταση. Όταν μιλάμε ή τραγουδάμε συμπλησιάζουν και όσο ό αέρας φεύγει από τους πνεύμονες δονούνται και παράγουν ήχο.

Αίτια

Υπάρχουν πολλά αίτια βράγχους φωνής. Ευτυχώς τα περισσότερα δεν είναι σοβαρά και παρέρχονται μετά από σύντομο  χρονικό διάστημα. Τα πιο συνήθη αίτια είναι η  

1. Οξεία λαρυγγίτιδα (οίδημα των φωνητικών χορδών) που συνήθως συμβαίνει στο κοινό κρυολόγημα, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή από έντονη φωνή (ουρλιαχτό) π.χ. στο γήπεδο ή σε συναυλία. 
2. Κακή χρήση της φωνής:  Πολύωρη ομιλία, πολύ δυνατή ομιλία για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οι συνήθειες αυτές μπορεί να δημιουργήσουν οζίδια (κάλους) στις φωνητικές χορδές (π.χ. τραγουδιστές) ή πολύποδες (πιο εκτεταμένο οίδημα των φωνητικών χορδών). 
3. Σε ενήλικες  η γαστροοισοφαγική  παλινδρόμηση, (δηλαδή το γαστρικό υγρό του στομάχου παλινδρομεί στον οισοφάγο και ερεθίζει τις φωνητικές χορδές) μπορεί να προκαλέσει βράγχος φωνής 
4. Το κάπνισμα είναι μία άλλη αιτία βραχνάδας. Επειδή το κάπνισμα είναι βασικός παράγοντας  επικινδυνότητας στον καρκίνο  του λάρυγγα εάν οι καπνιστές παρουσιάζουν επίμονη βραχνάδα καλό είναι να επισκεφθούν τον ΩΡΛ. 
5. Άλλες αιτίες βραχνάδας, όχι τόσο συχνές είναι οι αλλεργίες, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, τα τραύματα του λάρυγγα, νευρολογικές διαταραχές και σπάνια, μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια, η έμμηνος ρύση.

Χρειάζεται άμεση εξέταση από Ωτορινολαρυγγολόγο όταν:

• Το βράγχος φωνής κρατά πάνω από 2-3 εβδομάδες
• Συνυπάρχει πόνος στο λαιμό που αντανακλά στο αυτί
• Συνυπάρχει αιμόπτυση
• Επί δυσκολίας στην κατάποση ή αισθήματος ξένου σώματος στο λαιμό
• Επί αφωνίας
• Επί δύσπνοιας
• Επί συνυπάρξεως ψηλαφητής μάζας ή άλγους στον τράχηλο

ΩΡΛ Εξέταση 

Ο ΩΡΛ θα εξετάσει τις φωνητικές χορδές τοποθετώντας ένα καθρέπτη στο πίσω μέρος του λαιμού. Μερικές φορές μπορεί  να χρειαστεί η ενδοσκόπηση του λάρυγγα με εύκαμπτο ή άκαμπτο ενδοσκόπιο. Η εξέταση γίνεται με ταυτόχρονη βιντεοκαταγραφή ή φωτογράφηση της βλάβης, ώστε να παρακολουθείται η εξέλιξη της θεραπείας.

Προληπτικά προφυλακτικά μέσα βράγχους φωνής.

• Διακοπή καπνίσματος
• Αποφυγή χώρων με καπνό ή ερεθιστικούς αέρινους ρύπους
• Ύπαρξη αρκετής υγρασίας και καλός αερισμός στους κλειστούς χώρους
• Εάν χρησιμοποιείτε επαγγελματικά τη φωνή σας συμβουλευτείτε τον ΩΡΛ ή τον λογοθεραπευτή σας
• Αποφυγή αλκοολούχων ποτών και πικάντικων φαγητών όταν υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία
• Μην κάνετε κατάχρηση της φωνής σας μιλώντας συνέχεια ή πολύ δυνατά
• Αποφύγετε να μιλάτε ή τραγουδάτε όταν είστε βραχνός ή πάσχετε από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. 

Θεραπεία

• Η θεραπεία εξαρτάται κυρίως από την αιτία. Συνήθως θεραπεύονται με ξεκούραση της φωνής (αφωνία), ή τροποποιώντας τη χρήση της φωνής. 
• Αποφυγή του καπνίσματος ή του παθητικού καπνίσματος συνιστάται σε όλους τους ασθενείς.
• Οι φλεγμονές του λάρυγγα αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
• Η αφαίρεση κάποιας βλάβης γίνεται με μικρολαρυγγοσκόπηση. Η μικρολαρυγγοσκόπηση γίνεται με την είσοδο, υπό γενική αναισθησία, ενός ειδικού σωλήνα, του λαρυγγοσκοπίου και με τη βοήθεια μικροσκοπίου αφαιρούνται, με τα ειδικά εργαλεία της μικροχειρουργικής, οι βλάβες. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν ακτίνες Laser C02.

Ευθυμίου Χριστίνα, Χειρουργός ΩΡΛ
Χριστίνα Ευθυμίου, χειρουργός, ΩΡΛ

Ανοσοθεραπεία για την αλλεργική ρινίτιδα

Μεταξύ των θεραπειών που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας, στις οποίες περιλαμβάνεται η αποφυγή των αλλεργιογόνων και η φαρμακοθεραπεία η ειδική ανοσοθεραπεία παραμένει η μόνη θεραπεία, η οποία όχι μόνον ανακουφίζει από τα συμπτώματα των ασθενών, αλλά εξουδετερώνει και την αιτία τους.

Τι είναι η ανοσοθεραπεία;

Είναι μια ειδική μορφή θεραπείας που έχει σαν στόχο να αλλάξει την υπερβολική αντίδραση του οργανισμού στα αλλεργιογόνα με αποτέλεσμα να μειωθούν ή να μην εκδηλώνονται καθόλου τα συμπτώματα της αλλεργίας. Η ανοσοθεραπεία στοχεύει στην ίαση.

Η ειδική ανοσοθεραπεία χορηγείται σε βαθμιαία αυξανόμενες δόσεις του ένοχου για την πρόκληση των συμπτωμάτων αλλεργιογόνου. 

Τι αποτελεσματικότητα έχει η ανοσοθεραπεία σε αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα;

Μελέτες έχουν δείξει ότι, όταν γίνεται σωστά, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική θεραπεία. Ετσι έχει παρατηρηθεί μείωση ή εξαφάνιση των συμπτωμάτων ρινίτιδας ή/και άσθματος στο μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών (έως και 80%). Ακόμη και σε αυτούς που τα συμπτώματα δεν εξαφανίζονται , εμφανίζονται ελαττωμένα.

Στα παιδιά με αλλεργική ρινίτιδα έχει δειχθεί ότι προστατεύει από την μελλοντική εμφάνιση άσθματος.

Επίσης οι μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της ανοσοθεραπείας συνεχίζονται τα ευεργετικά της αποτελέσματα.

Πόσο διαρκεί;Ουσιαστικά ο αλλεργικός ασθενής είναι εκείνος που καθορίζει τη διάρκεια της ανοσοθεραπείας αναλόγως με την ανταπόκριση του. Κατά κανόνα, η διάρκεια της θεραπείας κυμαίνεται από 3 έως 5 έτη με τα πρώτα αποτελέσματα να είναι ορατά μετά τη συμπλήρωση του πρώτου έτους θεραπείας.

Πως γίνεται;

Η ειδική ανοσοθεραπεία χορηγείται με υποδόριες ενέσεις εκχυλισμάτων αλλεργιογόνου ή αλλεργιογόνων, προς τα οποία είναι ευαισθητοποιημένοι οι ασθενείς και ως υπογλώσσια ανοσοθεραπεία, δηλαδή με ενστάλαξη υπογλωσσίων σταγόνων αλλεργιογόνου ή αλλεργιογόνων, των οποίων βαθμιαία αυξάνει ο αριθμός, μέχρις ότου επιτευχθεί η ανοχή της μέγιστης δόσης.

Παθήσεις σιελογόνων αδένων

Οι παρωτίδες και οι υπογνάθιοι σιελογόνοι αδένες, είναι οι μεγάλοι (μείζονες) αδένες που παράγουν το σάλιο και βρίσκονται σε επαφή με την κάτω γνάθο. Υπάρχουν και οι μικρότεροι υπόγλωσσιοι (ελάσσονες) αδένες που εντοπίζονται στο έδαφος του στόματος. Το σάλιο παίζει σημαντικότατο ρόλο στη διατήρηση της υγείας του βλεννογόνου του στόματος και των δοντίων, και διευκολύνει την ομιλία και την κατάποση.
Συχνά, μπορεί να νοσήσουν από διάφορες παθήσεις οι σιελογόνοι αδένες όπως φλεγμονώδους (ιογενούς ή μικροβιακής), αυτοάνοσης, λιθιασικής ή και νεοπλασματικής αιτιολογίας.

Η ιογενής παρωτίτιδα είναι η συνηθέστερη λοιμώδης νόσος των σιελογόνων αδένων. Όμως δεν είναι σπάνιες και οι βακτηριακές λοίμωξεις των μείζονων σιελογόνων αδένων, οι οποίες εμφανίζονται συνηθέστερα σε έδαφος σιελολιθίασης αλλά και μετά από ακτινοθεραπεία ή σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.

Η πιο συχνές αιτίες για τις οποίες προσέρχεται ο ασθενής 
 στον ιατρό, είναι:
- η διόγκωση του σιελογόνου αδένα
- πόνος
- πυρετός
- έκκριση πύου στο στόμα


Κακοήθεις παθήσεις

• Λεμφώματα 
• Κακοήθεις όγκοι

Καλοήθεις παθήσεις
Η σιελολιθίαση είναι μια σχετικά συχνή κλινική οντότητα, κατά την οποία παρατηρείται η δημιουργία λίθων μέσα στους σιελογόνους αδένες και στους εκφορητικούς τους πόρους. Είναι συνηθέστερη στους μείζονες σιελογόνους αδένες, και εκδηλώνεται κλινικά με διόγκωση και πόνο του αδένα, ιδίως κατά τη διάρκεια των γευμάτων, λόγω της παρακώλησης εκροής του σάλιου.
Οι φλεγμονές (ιογενής η βακτηριακή παρωτίτιδα). Βακτηριακή λοίμωξη προκαλείται από την στάση της σιέλου σε περίπτωση σιελολιθίασης και δημιουργείται μια επώδυνη διόγκωση με εκροή πύου στο στόμα.Οι καλοήθεις όγκοι

Αντιμεώπιση Χριστίνα Ευθυμίου, χειρουργός, ΩΡΛ
Οι φλεγμονές αντιμετωπίζονται με τα αντιβιοτικά και τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Οι λιθιάσεις, είναι δυνατόν να εντοπισθούν και να αφαιρεθούν σήμερα με τη χρήση πολύ λεπτών ενδοσκοπίων (των σιαλενδοσκοπίων) χωρίς να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση.
Οι καλοήθεις όγκοι αφαιρούνται χειρουργικά. Η εγχείρηση είναι ιδιαίτερα λεπτή και απαιτεί εξειδίκευση και εμπειρία.
Οι κακοήθεις όγκοι πλην της χειρουργικής εξαίρεσης μπορεί να απαιτήσει ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία.

---

Βήχας: Τι τον προκαλεί.

Βηχας

Ο βήχας είναι μέρος μιας αυτο-προστατευτικής αντίδρασης του οργανισμού και χρησιμεύει κυρίως στον καθαρισμό των αεραγωγών, προστατεύοντας έτσι τους πνεύμονες. Ο βήχας μπορεί να είναι μια κουραστική και ενοχλητική εμπειρία αλλά συμβάλλει στον καθαρισμό, των βρόγχων και των πνευμόνων, από εκκρίσεις και ξένα σώματα όπως η σκόνη.
Η οξεία μορφή βήχα είναι αυτή που εμφανίζεται ξαφνικά και διαρκεί λιγότερο από 2 έως 3 εβδομάδες και συνήθως οφείλεται στο κοινό κρυολόγημα η στην γρίπη. Αντίθετα ο χρόνιος βήχας διαρκεί για περισσότερο από 3 εβδομάδες.

Κύριες αιτίες που προκαλούν βήχα είναι:

1. Αλλεργία και άσθμα
   
2. Ιγμορίτιδα με οπισθορινική καταρροή
3. Λαρυγγίτιδα Εκτός από το βήχα, η λαρυγγίτιδα συνοδεύεται από αλλοίωση της φωνής, βραχνάδα, στένωση του λάρυγγα και δυσκολίες στην αναπνοή.
4. Πνευμονία, οξεία βρογχίτιδα και άλλες μολύνσεις των πνευμόνων όπως φυματίωση, κοκκυτης
   
5. Χρόνια αποφρακτική νόσος των πνευμόνων, χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα για τις οποίες ο κυριότερος ένοχος είναι το κάπνισμα  
6. Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χαρακτηρίζεται από την επιστροφή υγρών και περιεχομένου από το στομάχι πίσω προς τον οισοφάγο. Οφείλεται σε ανεπάρκεια του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η πάθηση αυτή προκαλεί ξηρό βήχα, καούρα, άσχημη μυρωδιά αναπνοής, δυσκολίες κατάποσης.
7. Καρδιακή ανεπάρκεια, συμφορητικού τύπου
8. Καρκίνος των πνευμόνων
   
9. Πνευμονική εμβολή
   
10. Κυστική ίνωση.

Καλέστε το γιατρό αν:

- Ο βήχας συνοδεύεται με πυρετό.
- Ο βήχας δεν αποχωρεί παρά την εξασθένιση και διακοπή των υπόλοιπων συμπτωμάτων.
- Ο βήχας συνοδεύεται με αίμα.
- Έντονο σφύριγμα στην εισπνοή.
- Έχετε δυσκολία στην αναπνοή.
- Διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα 
- Συνοδεύεται από πόνο στο στήθος. 
- Συνοδό απώλεια βάρους
 



Οδηγίες για την ανάρρωση

• Να υπάρχει καθαρός αέρας
• Διακόψτε το κάπνισμα.
• Λαμβάνετε άφθονα υγρά.
• Βεβαιωθείτε ότι έχετε αναρρώσει πλήρως πριν επιστρέψετε στο συνηθισμένο ρυθμό της ζωής σας.

Οξύ ακουστικό τραύμα

Οι απότομοι και πολύ δυνατοί ήχοι (π.χ. πυροβολισμός) μπορούν να βλάψουν το νεύρο της ακοής (ακουστικό νεύρο) και να προκληθεί ακουστικό τραύμα. Η ένταση του ήχου, η διάρκεια του ήχου αλλά και η «ευαισθησία» του ακουστικού νεύρου του καθενός θα καθορίσει το μέγεθος της ζημιάς, η οποία δυστυχώς είναι συχνά μόνιμη.

Ποιοι κινδυνεύουν από οξύ ακουστικό τραύμα;
Το ακουστικό τραύμα εμφανίζεται συχνά σε στρατιωτικούς και στρατεύσιμους, σε αστυνομικούς, κυνηγούς και γενικά σε άτομα που χειρίζονται όπλα.

Επίσης είναι πολύ συχνός μετά την Ανάσταση το Πάσχα σε άτομα που ήταν αρκετά άτυχα ώστε να εκραγεί μια κροτίδα ή βεγγαλικό πολύ κοντά τους. Οι κροτίδες συνήθως προκαλούν ήχο 125-168dB.

 

Πώς εκδηλώνεται;
Τα κύρια χαρακτηριστικά είναι η βαρηκοΐα και τα βουητά (εμβοές), που εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά στο ένα αυτί.

Ο ασθενής το περιγράφει σαν ένα «μπουκωμένο αυτί» ή σαν «ένα βάρος στο αυτί». Η βαρηκοΐα είναι συνήθως μικρού προς μετρίου βαθμού και αφορά τις υψηλές συχνότητες στην περιοχή των 4000-6000Hz.

Τα βουητά (εμβοές) εντοπίζονται στο ένα αυτί και είναι πολύ έντονα τις πρώτες στιγμές μετά τον κρότο. Είναι σαφής ένδειξη ότι το ακουστικό νεύρο έχει υποστεί βλάβη. Μπορεί να είναι παροδικό φαινόμενο, αλλά δημιουργεί πρόβλημα, αν γίνει μόνιμο. Ο ασθενής αναφέρει ότι το ακούει καλύτερα σε ήσυχο περιβάλλον και πολύ συχνά τον δυσκολεύει να κοιμηθεί.
Ο πόνος είναι σπανιότερο σύμπτωμα μετά από έκθεση σε κρότο.

Πολύ σπάνια, ως επιπλοκή μπορεί να παρουσιαστεί ζάλη που υποδηλώνει ρήξη της στρογγυλής ή της ωοειδούς θυρίδας του αυτιού ή και μεγαλύτερη βαρηκοΐα που μπορεί να οφείλεται σε ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης ή διαταραχή στη συνέχεια των ακουστικών οσταρίων.

Αυτές οι περιπτώσεις είναι  πολύ σοβαρές και δύσκολες στην αντιμετώπιση.

Διάγνωση

Σε οποιαδήποτε περίπτωση εκτεθείτε σε πολύ έντονο κρότο, ή έκρηξη ιδιαίτερα όταν αυτό συνοδεύεται με μείωση στην ακοή (βαρηκοία) και βουητό (εμβοές) πρέπει να απευθυνθείτε στον Ωτορινολαρυγγολόγο. Οι διεθνείς οδηγίες λένε ότι αυτή η επίσκεψη πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν συντομότερα (εντός 48 ώρες) διότι η έγκαιρη θεραπεία είναι εξαιρετικά σημαντική.

Μετά τη λήψη του ιστορικού, ο ωτορινολαρυγγολόγος θα εκτιμήσει με κάθε τρόπο την ακοή. Αυτό σημαίνει ότι θα χρησιμοποιήσει τους τονοδότες, την ωτοσκόπηση, την τυμπανομετρία, τα ηχητικά αντανακλαστικά και θα προχωρήσει σε ακοόγραμμα τόσο της αέρινης όσο και της οστέινης αγωγής.

Ο στόχος είναι να καθοριστεί το μέγεθος της βαρηκοΐας, να εντοπιστούν ποιες συχνότητες έχουν επηρεαστεί και αν η βλάβη αφορά μόνο τη μετάδοση του ήχου, μόνο το ακουστικό νεύρο ή και τα δύο.

Θεραπεία

Ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας του Οξέος ακουστικού τραύματος είναι η κορτιζόνη. Χορηγείται από το στόμα ή και ενδοφλεβίως και συχνά συνδυάζεται με χορήγηση κορτιζόνης ενδοτυμπανικά (αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας). Συνήθως συστήνονται έως πέντε ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτιζόνης με μεσοδιάστημα 3-5 ημερών η κάθε μία. Η ενδοτυμπανική χορήγηση κορτιζόνης γίνεται ανώδυνα στο ιατρείο. Η επεμβατική αυτή μέθοδος είναι ασφαλής, όταν γίνεται από έμπειρο ιατρό.

Η πρόγνωση είναι γενικά καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση. Η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να είναι σωτήρια για την ακοή!

Πολύποδες Ρινός

Οι ρινικοί πολύποδες είναι καλοήθεις, φλεγμονώδεις σχηματισμοί του βλεννογόνου των ρινικών κοιλοτήτων και των παραρρίνιων κόλπων (ιγμόρεια, μετωπιαίοι, ηθμοειδείς κόλποι).  Είναι μαλακές, ανώδυνες διογκώσεις στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης που προκαλούν έντονη δυσφορία και ενοχλήματα. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι οι πολύποδες ταλαιπωρούν 1-4% των ανθρώπων του γενικού πληθυσμού.

Αιτία

Η αιτιολογία των πολυπόδων είναι ακόμα και σήμερα αδιευκρίνιστη. Έχει παρατηρηθεί συσχέτιση μερικών παθήσεων με την εμφάνισή τους, όπως το άσθμα (1/3 των ατόμων που έχουν πολύποδες έχουν και άσθμα) επίσης, στο 50% των ανθρώπων που έχουν αλλεργία-δυσανεξία στην ασπιρίνη θα εμφανιστούν πολύποδες. Παλαιότερα θεωρούσαμε πως η ρινική αλλεργία είναι υπεύθυνη για τους πολύποδες, αλλά δε φαίνεται να ισχύει ιδιαίτερα κάτι τέτοιο.
Υπάρχει αυξημένη συχνότητα των πολυπόδων σε μερικές ομάδες ασθενών. Ασθενείς με άσθμα και έλλειψη ανεκτικότητας στην ασπιρίνη, είναι πιο πιθανό να έχουν πολύποδες, σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Επίσης, ασθενείς με κυστική ίνωση και άλλες νόσους, όπως σύνδρομο Churg-Stauss, Σύνδρομο Δυσλειτουργίας Κροσσών, έχουν αυξημένη συχνότητα ρινικών πολυπόδων.
Σίγουρα όμως σε πολλούς πάσχοντες υπάρχει ιστορικό χρόνιας ρινίτιδας, ιδιαίτερης ευαισθησίας της μύτης σε παράγοντες όπως η απότομη αλλαγή θερμοκρασίας, η σκόνη, οι ρύποι της ατμόσφαιρας κ.ά.

Συμπτώματα

Οι πολύποδες δημιουργούν αίσθημα αποφράξεως, επαναλαμβανόμενες ρινίτιδες, μείωση της όσφρησης και της γεύσης, καθώς και άλλα ρινικά συμπτώματα, όπως η δυσκολία στην αναπνοή, το ροχαλητό και η κεφαλαλγία.

Διάγνωση

Η εξέταση που χρησιμοποιείται πλέον για τη διάγνωση των πολυπόδων είναι η ενδοσκόπηση.Ο ωτορινολαρυγγολόγος στο ιατρείο του με τη βοήθεια μιας μικροκάμερας εξετάζει τη μύτη και βλέπει αν υπάρχουν πολύποδες ή οποιαδήποτε άλλη παθολογία που μπορεί να φταίει για τα συμπτώματα. Στην περίπτωση που αποκαλυφθούν πολύποδες, συνήθως διενεργείται και μια αξονική τομογραφία, ώστε να διερευνηθούν οι κόλποι γύρω από τη μύτη, καθώς και κάποιες άλλες λεπτομέρειες που μπορεί να χρησιμεύσουν στην περίπτωση που χρειαστεί να γίνει χειρουργείο.

Θεραπεία
Η θεραπεία των πολυπόδων της μύτης είναι κατ’ αρχήν συντηρητική. Θα δοθεί φαρμακευτική αγωγή, που περιλαμβάνει τοπικά σπρέι και φάρμακα από το στόμα, η βάση των οποίων είναι κυρίως η κορτιζόνη, για κάποιο διάστημα. Ανάλογα με την ανταπόκριση που έχουν οι πολύποδες, διαμορφώνεται και η συνέχεια της θεραπείας. Αν έχουν μειωθεί σε μέγεθος ή έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, θα επισκέπτεστε το γιατρό σας σε τακτά χρονικά διαστήματα για παρακολούθηση και προσαρμογή της θεραπείας.
Αν παρά την αγωγή η κατάσταση των πολυπόδων δεν βελτιωθεί και τα συμπτώματα παραμείνουν ίδια τότε η χειρουργική θεραπεία συστήνεται. Η αφαίρεση των ρινικών πολυπόδων γίνεται πια υπό ενδοσκοπικό έλεγχο (Ενδοσκοπική Μικροχειρουργική-FESS) . Οι στόχοι του χειρουργείου είναι :

• να αφαιρεθούν οι πολύποδες και να καθαρίσει η μύτη και οι γύρω κόλποι, ώστε να περάσουν τα συμπτώματα και 
• να αεριστούν οι περιοχές της μύτης που γεννούν τους πολύποδες. Έχει αποδειχθεί ότι ο καλός αερισμός αυτών των περιοχών όχι μόνο παρατείνει κατά πολύ το χρόνο πιθανής επανεμφάνισης τους, αλλά και το κυριότερο, αφήνει χωρίς ενοχλητικά συμπτώματα τον ασθενή για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Ακολουθεί τακτική μετεγχειρητική παρακολούθηση και συνέχιση της φαρμακευτικής αγωγής, για να μειωθεί η πιθανότητα της υποτροπής.

Αλλεργική Ρινίτιδα

Η αλλεργική ρινίτιδα προσβάλει το 10-20% του πληθυσμού των Η.Π.Α. και κατατάσσεται στην 6η κατά σειρά χρόνια νόσο ξεπερνώντας τις καρδιοπάθειες. Στην Ελλάδα η συχνότητα της αλλεργικής ρινίτιδας κυμαίνεται στο 10% του πληθυσμού.

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι μία κατάσταση υπερευαισθησίας του οργανισμού έναντι ορισμένων ουσιών ή φυσικών παραγόντων.

Τα συνηθέστερα αίτια της αλλεργικής ρινίτιδας είναι:

• οι γύρεις 
• τα ακάρεα της οικιακής σκόνης,
• τα επιθήλια των ζώων, 
• οι μύκητες. 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ

Στα τυπικά συμπτώματα της εποχιακής αλλεργικής ρινίτιδας περιλαμβάνονται η ρινική συμφόρηση ή απόφραξη, το υδαρές ρινικό έκκριμα, οι παροξυσμικοί πταρμοί και ο κνησμός της ρινός μετά από έκθεση σε γνωστό αλλεργιογόνο. Μερικοί ασθενείς παραπονούνται για κνησμό στο φάρυγγα ή την υπερώα. Η παροχέτευση του περιεχομένου της ρινός στο φάρυγγα έχει ως αποτέλεσμα τις συχνές προσπάθειες καθαρισμού του φάρυγγα (ξηρός χαρακτηριστικός βήχας ή βραχνάδα). Συχνά την αλλεργική ρινίτιδα συνοδεύουν πονοκέφαλοι, άλγος υπεράνω των παραρρινικών κόλπων, υποτροπιάζουσα επίσταξη, γενικευμένη αδυναμία και καταβολή, ανοσμία και μερικές φορές απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Ο στόχος της θεραπείας των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα είναι η επίτευξη της μέγιστης συμπτωματικής ανακούφισης με όσο το δυνατόν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η πλέον πρακτική και αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίζεται στην αποφυγή των αλλεργιογόνων και την ανακούφιση των συμπτωμάτων με φάρμακα. Η ανοσοθεραπεία είναι μια θεραπεία εκρίζωσης η οποία έχει ως στόχο την απευαισθητοποίηση του ασθενούς αλλά είναι περιορισμένη διότι στοχεύει το ενοχοποιημένο αλλεργιογόνο μόνο, όμως είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας ασθενής να είναι αλλεργικός μόνο σε ένα αλλεργιογόνο.

Bελονισμός: Ο βελονισμός είναι δυνατό να μειώσει την ένταση των συμπτωμάτων, τη διάρκεια τους και να αυξήσει το διάστημα μεταξύ των παροξυσμών. Οι συνεδρίες βελονισμού επαναλαμβάνονται 1 με 2 φορές την εβδομάδα μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων. Εφόσον υπάρχει εποχιακή κατανομή της νόσου, είναι σκόπιμο να επαναληφθεί το θεραπευτικό πρωτόκολλο πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων, με λιγότερες όμως συνεδρίες Βελονισμού. Τα συστηματικά χορηγούμενα αντιϊσταμινικά δεν επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του Βελονισμου.

Δυσκολία στην Κατάποση

Δυσφαγία

Είναι η δυσκολία στην κατάποση, δηλαδή η διαταραχή της φυσιολογικής διαδικασίας της μεταφοράς της τροφής και των υγρών από το στόμα έως το στομάχι. Μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και με πόνο κατά την κατάποση που ονομάζεται οδυνοφαγία. Συχνά, η δυσφαγία καθιστά δύσκολο να ληφθούν αρκετές θερμίδες και υγρά για την θρέψη του σώματος και μπορεί να οδηγήσει σε επιπρόσθετα σοβαρά ιατρικά προβλήματα (αφυδάτωση και απώλεια βάρους).

Άλλα συμπτώματα που μπορεί να συνοδεύουν την δυσφαγία:

• Βήχας (ξηρός)
• Βράγχος φωνής
• Αίσθημα Κόμβου στον φάρυγγα
• Ανάρροια (παλινδρόμηση τροφής στόμα ή στην μύτη) 
• Απώλεια βάρους
• Πνευμονία από εισρόφηση 
• Αφυδάτωση

Αίτια:

Σε τι μπορεί να οφείλονται τα προβλήματα κατάποσης στους ενήλικες;

Βλάβη του νευρικού συστήματος, όπως π.χ.:
-αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, εγκεφαλική κάκωση, βλάβη του νωτιαίου μυελού

-νόσος Parkinson, σκλήρυνση κατά πλάκας

-πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS ή νόσος Lou Gehrig)

-μυϊκή δυστροφία, εγκεφαλική παράλυση

-νόσος Alzheimer

Προβλήματα που επηρεάζουν την κεφαλή και τον τράχηλο, όπως:
-καρκίνος του στόματος, του φάρυγγα ή του οισοφάγου

-κάκωση ή χειρουργική επέμβαση στην κεφαλή ή τον τράχηλο

-τερηδονισμένα ή εξαχθέντα δόντια, ελαττωματικές οδοντοστοιχίες

Προβλήματα στον οισοφάγο:
- Απόφραξη από ξένο σώμα

- Στένωση οισοφάγου
- Νεοπλασίες οισοφάγου
- Αχαλασία οισοφάγου
- Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση

Αντιμετώπιση της Δυσφαγίας
Η θεραπεία συνήθως εξαρτάται από την αιτία και το είδος της δυσφαγίας. Ο τύπος της δυσφαγίας θα διευκρινιστεί μετά από κλινικό-εργαστηριακό έλεγχο με ενδοσκόπηση, ακτινολογικό Βαριούχο διάβαση η βιντεοφλουοσκόπηση) και αν χρειαστεί οισοφαγοσκοπικό έλεγχο.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

• Μεταβολή του τρόπου σίτισης και της σύστασης των τροφών
• Ενυδάτωση
• Φαρμακευτική αγωγή σε περιτπτώσεις γαστρο-οισοφαγικής παλινδρόμησης
• Ασκήσεις κατάποσης

Επεμβατικές Μεθόδους

Σε περίπτωση στένωσης οισοφάγου (Διάταση οισοφάγου ή μυοτομη κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα)
Χειρουργική ή ενδοσκοπική αφαίρεση όγκων, ξένων σωμάτων
Σε περιπτώσεις μόνιμης Δυσφαγίας θα χρειαστεί σίτιση με ρινγαστρικό σωλήνα ή γαστροστομία.

Επιπλοκές

• Χρόνιος ξηρός βήχας
• Πνευμονία απο εισρόφηση
• Σημαντική Απώλεια βάρους 
• Αφυδάτωση

ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΙΚΟΣ ΙΛΙΓΓΟΣ ΘΕΣΗΣ

Tι είναι ο ΙΛΙΓΓΟΣ (Vertigo): ψευδαίσθηση κίνησης, είτε ως αίσθημα περιστροφής ή κίνησης του σώματος είτε κίνησης-περιστροφής του περιβάλλοντος. Συνοδά συμπτώματα: ναυτία ή έμετος, φόβος, διαταραχή ισορροπίας, νυσταγμός (με ή χωρίς θόλωση οράσεως). Οφείλεται σε διαταραχή του λαβυρίνθου ή των περιφερικών ή κεντρικών οδών του αιθουσαίου συστήματος.

Έχετε ίλιγγο; γυρίζουν όλα; ζαλίζεστε; σας έρχεται εμετός; Οδηγίες:

• Κατ αρχήν μην πανικοβάλλεστε, ξαπλώστε μείνετε ακίνητοι, χαμηλώστε το φωτισμό πάρτε την πίεση και τηλεφωνήστε αμέσως στο γιατρό σας, πριν χαθούν πολύτιμα για τη διάγνωση συμπτώματα.
• Μην πάρετε κάποιο φάρμακο επειδή το έπαιρνε κάποιος άλλος που είχε ίλιγγο, γιατί θα καταστείλετε συμπτώματα που θα βοηθήσουν το γιατρό σας στη διάγνωση.
• Ο ίλιγγος είναι σύμπτωμα και από τι πάσχετε θα το βρεί ο γιατρός σας.
• Είναι πολύ συχνός και αντιμετωπίζεται συνήθως με επιτυχία.
• Προσοχή στο χρόνιο ίλιγγο γιατί είναι συχνός σε κεντρικές βλάβες.

Ίλιγγος θέσης (Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως)
Οφείλεται στην αποκόλληση κρυστάλλων (ωτοκονίας) στο λαβύρινθο από την κανονική τους θέση, οι οποίοι πλέουν ελεύθεροι και στις κινήσεις του κεφαλιού ερεθίζουν το λαβύρινθο προκαλώντας ίλιγγο. Προκαλεί έντονα, μικρής διάρκειας(δευτερολέπτων) επεισόδια ιλίγγου αμέσως μετά την αλλαγή στη θέση του κεφαλιού, συχνά όταν γυρίζετε στο κρεβάτι ή όταν σηκώνεστε το πρωί. Είναι η πιο συχνή αιτία ιλίγγου.

Πως γίνεται η διάγνωση του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσης;
Με το λεπτομερές ιστορικό, την κλινική εξέταση και τα αποτελέσματα του ακοολογικού ελέγχου και του ελέγχου του αιθουσαίου συστήματος.
Σε μερικές περιπτώσεις είναι δυνατόν να υπάρχει αμφοτερόπλευρος καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης, δηλαδή εκδήλωση συμπτωμάτων που οφείλεται σε διαταραχές και από τα δύο αυτιά.

Θεραπεία:
Οι χειρισμοί Epley με κινήσεις της κεφαλής για επανατοποθέτηση των καναλίθων που γίνονται στον ασθενή από εξειδικευμένο ωτορινολαρυγγολόγο γιατρό φαίνεται να είναι η καλύτερη θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως.
Τέλος υπάρχουν ορισμένες ασκήσεις που βοηθούν όσους υποφέρουν από ίλιγγο να αναπτύξουν ένα είδος ανοχής και αντοχής σε αυτόν.

Οδηγίες για πρόληψη

• Μην κουράζεστε υπερβολικά, 
• Το άγχος επιδεινώνει τον ίλιγγο,
• Μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού,
• Μην σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι.